Gezond? Dat zal je leren!

Door Donald Esser.

We leven in een land waar je voor een biologische paprika ongeveer hetzelfde betaalt als voor een tweedehands fatbike. ‘Gezond eten en levensvreugdevolle producten moeten voor iedereen betaalbaar blijven’, roept Den Haag dan stoer om vervolgens de BTW op bloemen van 9 naar 21 procent te pompen. Bloemen! Alsof een bos tulpen een gateway drug is naar belastingontwijking.

En een kratje alcoholvrij bier staat inmiddels qua prijs op gelijke hoogte met een weekendje Texel. Terwijl de alcohol er juist uit is gehaald. Beter. Logisch toch: minder ingrediënten, hogere prijs. Haha. Pfff. Het is de enige industrie waar je betaalt voor wat je níet krijgt. Als dit zo doorgaat, wordt water straks een premiumproduct. “H2Only, nu met 100% minder smaak!” Maar, daar komt-ie: wel duurder!

Biologisch eten is helemaal feest. Zodra er bio op een etiket staat, kijken ze je bij de supermarktkassa aan met dat zachte medelijden dat ze ook hebben voor mensen die loten kopen bij de Postcodeloterij. Je betaalt te veel, maar krijgt minder. Of: je wint niets. Alsof je bewust kiest voor financiële zelfkastijding.

Ondertussen hoor je dat je lokale ondernemers moet steunen. Prima, groot voorstander van. Maar mijn groene flesje Dreft op het aanrecht – zo’n Unilever-monument – koop ik toch echt niet bij de plaatselijke groenteman, bakker of slager. Kan niet en dat wil ik niet. Sterker nog: diezelfde commerciële grootmachten die onze keukenkastjes en ijskast vol e-nummers proppen, roepen plots dat ze jouw gezondheid belangrijk vinden. Ja hoor, doei… Daarom introduceren ze trots een gezond alternatief, uiteraard twee keer zo duur. Financieel belang? Welnee. Dit doen ze uit liefde. Liefde voor kwartaalcijfers, dat wel.

En dus worden wij, de bewuste consumenten van 2026, gestraft voor ons ‘goede’ gedrag. Je wilt biologisch eten? Betalen! Minder suiker? Betalen! Lokale groenten? Betalen! Minder alcohol? Betalen! Uiteindelijk blijft alleen deze optie over: goedkoop en ongezond voedsel dat meer e-nummers bevat dan een IKEA-handleiding.

‘Koop lokaal en biologisch’, zegt iedereen dan opgewekt. Maar als ik dat als consument consequent doe, moet ik elke zaterdag – mijn boodschappendag waarop je alleen maar winkelende mannen tegenkomt – bij kleine zelfstandigen in Uithoorn en De Ronde Venen uitleggen waarom ik dat doe. Gezond leven is belangrijk; al voelt het tegenwoordig alsof je eerst financieel moet revalideren voordat je een avocado kunt kopen.

Toch koop ik lokaal. Mag het ietsje meer zijn? Graag! Maakt me niet uit wat het kost… Gezond is het zeker: voor body en mind!