De Kwakel – We weten allemaal dat lichaamsbeweging goed is voor de conditie. Maar dat is niet alles. Wie regelmatig sport heeft ook nog eens meer zelfvertrouwen en staat positiever in het leven. Bart Hoving (31) uit De Kwakel weet daar alles van. Hoving speelt op de positie van aanvallende middenvelder in het eerste voetbalteam van KDO. Hij heeft een lange weg afgelegd om daar te komen. Want hij is volgens eigen zeggen geen natuurtalent, en daarbij was hij ook nog eens onzeker over zichzelf. Hij moest het vooral hebben van zijn doorzettingsvermogen en gelukkig beschikt Bart Hoving daar in ruime mate over. Hoving: “Het klinkt misschien gek, maar in het eerste spelen, dat zag ik gewoon niet zitten. Het idee om voor publiek te moeten spelen, werkte verlammend. Mentaal was ik niet de sterkste, voor elke wedstrijd had ik last van mijn zenuwen. Dat uitte zich door heel voorzichtig te spelen. Ik wilde de bal zelfs liever niet hebben. Als we door een blunder van mij achter kwamen te staan, kroop ik het liefst onder de grasmat. Bang als ik was om de hoon van een volle tribune over me heen te krijgen.”
Aandeel in succes
Dat veranderde toen Hoving door de trainer van het eerste elftal werd uitgenodigd voor een gesprek. De man wist hem over te halen om toch de stap naar een hoger niveau te maken. Om te beginnen bracht hij Hoving de nodige discipline bij. Verder deed hij haarfijn uit de doeken wat er allemaal bij het spelletje komt kijken, waar Hoving moest lopen en hoe hij op situaties kon anticiperen. Dat pakte allemaal wonderwel uit. Aan het einde van het seizoen 2016/2017 wordt het eerste van KDO kampioen en promoveert naar een hogere klasse. Bart Hoving deed goed werk als stofzuiger van de ploeg en had een volwaardig aandeel in het succes.
Inmiddels is KDO synoniem voor zijn sociale leven. Hoving kwam er zijn jeugdvrienden van de basisschool weer tegen, verwaterde vriendschappen werden in oude luister hersteld. Hoving: “We zijn onderdeel van het team en werken samen toe naar een doel. Als de koppen dezelfde kant op staan, de sfeer goed is en succes niet uitblijft, raak je in een winning mood. En mocht dat onverhoopt toch niet lukken, dan is niemand boos.”
Vaste routines
Het is overigens niet zo dat hij zijn oude onzekerheden kwijt is. Maar dankzij het sporten bij KDO heeft Hoving geleerd hoe hij daarmee moet omgaan. Dat doet hij bijvoorbeeld door er een aantal vaste routines op na te houden. Hoving: ‘Wedstrijdrituelen, daar heb ik er nogal wat van. Zo pak ik altijd dezelfde stoel bij de teambespreking. En ik trek mijn sokken altijd in dezelfde volgorde aan. Koffie laat ik voor een keer staan, want daar word ik onrustig van. Wel wil ik persé een spinazie smoothie hebben voor de wedstrijd. Ik besef dat het een soort van dwangneuroses zijn, die helpen om faalangst te bezweren. Maar waarom zou ik ze achterwege laten als het mijn innerlijke rust ten goede komt? Mijn eerste trainer zei ooit: als je hard werkt, dan scoor je altijd minimaal een zes. Zo sta ik zelf ook in de wedstrijd. Als mijn teamgenoten dan ook nog hun uiterste best doen, zijn we allemaal blij.”
Op de foto: Bart Hoving: ‘Voor elke wedstrijd had ik last van mijn zenuwen.’ Foto: aangeleverd.