De Kwakel – Acht jaar lang vervulde Koen Aartman een commerciële functie bij Radio 538, waar hij samenwerkte met de diskjockeys en tal van BN’ers. Best een leuke en dynamische functie, maar zijn hart lag bij werken met kinderen. Daarom besloot Aartman zich te laten omscholen tot leerkracht voor de basisschool. Dat bleek een meesterlijke zet.

Anno 2026 staat Aartman voor de klas op basisschool De Zon in De Kwakel. Laatst kreeg hij een compliment van een collega. “Jij laat kinderen groeien en bloeien”, zei hij. En dat is precies waarvoor hij het doet. Want de jeugd heeft tenslotte de toekomst. Aartman: “Mijn intuïtie bedriegt me zelden. Ik kan kinderen ‘zien’ en ik moedig ze aan bij alles wat ze ondernemen. Dat gaat me heel natuurlijk af, eigenlijk vanaf het eerste moment dat ik voor de klas sta.”

Intuïtie
Ook als voetbalspeler bij KDO navigeert Aartman op zijn sterke intuïtie. “Ik voel vaak aan wat een tegenstander van plan is. Die eigenschap maakt dat ik sterk ben in persoonlijke duels. De profs van FC Utrecht kwamen ooit een oefenpartij tegen ons spelen. Onze trainer gaf me opdracht om spits Sébastien Haller zoveel mogelijk te neutraliseren. Lang verhaal kort: ik speelde de wedstrijd van mijn leven, Haller heeft vrijwel geen bal geraakt. Na afloop kwam Utrecht-trainer Erik ten Hag naar me toe. “Jij hebt ontzettend sterk gespeeld”, zei hij. Even had ik de illusie, dat hij me een profcontract zou aanbieden, maar het bleef bij dat ene compliment.”

Bitterballen en bier
Tegenwoordig speelt Aartman alleen nog zaalvoetbal bij KDO. Na afloop bestellen hij en zijn teamgenoten bitterballen en bier, of ze gewonnen of verloren hebben. De gezelligheid van de sportclub op vrijdagavond; daar kijkt Aartman de hele week naar uit. Daarnaast fungeert hij als trainer van een jeugdteam, wat natuurlijk prima aansluit bij zijn roeping tot het werken met jongeren. “Mijn oudste zoon Vik (7) speelt in het team dat ik begeleid. Eerst zijn we gepromoveerd naar de hoofdklasse C en later naar B. Daar ben ik als trainer erg trots op. Voorlopig blijf ik actief als trainer. Ook voor onze jongste zoon Ties (4), die, als hij wat ouder is, ongetwijfeld ook op voetbal zal gaan.”

Gezelligheid

Gezelligheid is een onlosmakelijk deel van het clubleven. Zo heeft Aartman met zijn zaalvoetbalteam lange tijd ‘Club Tropicana’ van Wham gezongen in de kleedkamer, voor aanvang van een wedstrijd. Die gewoonte was ooit ontstaan tijdens een trainingskamp op Texel. De voetballers gingen stappen, waren in een melige bui en beklommen het podium voor een karaoke. Vanaf dat moment verbonden ze hun succes in de competitie aan het vooraf zingen van die zomerhit. “Daar zijn we overigens mee gestopt, nadat we twee nederlagen op rij hadden geleden”, zegt Aartman lachend.

De behoefte aan gezelligheid heeft hij van geen vreemde. Aartman is een kleinzoon van Gerrit Hoogenboom, die in de herinnering van veel Kwakelaars voortleeft als ‘Gerrit de Vrolijke Koster’. Opa Gerrit faciliteerde namelijk niet alleen de erediensten in de Sint Jans Geboortekerk, maar was ook oprichter van de Kwakelse kermis. ‘Behandel een ander zoals je zelf ook behandeld wilt worden’, luidde het levensmotto van mijn opa, zegt Aartman. “Dat motto hanteer ik nog altijd, zowel in het klaslokaal als op het voetbalveld.”

Tegenwoordig speelt Aartman alleen nog zaalvoetbal bij KDO, met na afloop bitterballen en bier. Foto: aangeleverd.