De Kwakel – Amateursportverenigingen kunnen alleen bestaan dankzij vrijwilligers. Ze beheren de kantine en onderhouden materiaal en sportvelden. En omdat ze voor hun inzet geen tegenprestatie vragen, kan de contributie betaalbaar blijven. Aad van Kessel (77) fungeert al ruim vijftien jaar als coördinator van de groengroep van sportvereniging KDO.
De wieg van Van Kessel stond in De Kwakel, waar hij in 1948 ter wereld kwam als vijfde van tien kinderen. Zijn vader had een chrysantenkwekerij, als tweede zoon was Aad voorbestemd hem op te volgen. Vanaf zijn tiende werd hij ingewerkt. Dat betekende dat hij voor en na schooltijd op de kwekerij was te vinden. Het hele gezin hielp mee, en dat was nog best gezellig ook. Maar lid worden van KDO dat zat er voorlopig niet in.
‘Ik mocht niet op voetballen’
Van Kessel: “Als kind mocht ik niet op voetballen. Mijn vader was bang dat ik niet in zijn kwekerij kon werken als ik geblesseerd raakte. Maar op mijn achttiende was ik het wachten zat en werd toch lid van KDO. Op zondag bezocht ik de vroege mis, zodat ik om elf uur present kon zijn voor de aftrap. Ik speelde in de spits en was behoorlijk snel. Tackles probeerde ik zoveel mogelijk te ontwijken, omdat ik geen ruzie wilde met mijn vader.”
Intussen krijgt Van Kessel het vak van hovenier goed in de vingers. Helemaal wanneer hij in de leer gaat bij tuincentrum Rosina in Amstelhoek. Zijn baas is wars van moderniteit en staat erop, dat alles met de hand gebeurt, van bomen enten tot rozen zetten. Dat zorgt er wel voor dat Aad een perfecte leerschool doorloopt. En het duurt dan ook niet lang eer hij zelfstandig het tuincentrum mag runnen. “Dankzij die strenge baas ben ik nog altijd stipt, gedisciplineerd en precies”, lacht Van Kessel.
Rotjes aan elkaar geknoopt
Ook het lidmaatschap van KDO heeft een grote invloed op Van Kessels ontwikkeling. Als jonge gast raakt hij er als kind aan huis. Hij speelt er voetbal in een vriendenteam dat met gemak kampioen wordt van de derde helft. En daar horen ook de nodige kwajongensstreken bij. Van Kessel: “Toen ik een jaar of achttien was, reisde ik eens met het eerste mee voor een kampioenswedstrijd. Om de wedstrijd luister bij te zetten, had ik een aantal rotjes aan elkaar geknoopt. Dat was achteraf bezien een stomme streek. Na het aansteken wierp ik ze te laat weg, waarna ze in mijn handen ontploften. Tijdens de wedstrijd heb ik mijn verbrande hand in het koele water van een sloot gehouden. De schade viel gelukkig mee, toch dorst ik het niet aan mijn vader te vertellen.”
Als Van Kessel na een werkzaam leven in de bloementeelt op zijn 62e met pensioen gaat, meldt hij zich meteen bij KDO als vrijwilliger. “Ze zochten mensen voor de groengroep, vandaag de dag fungeer ik als coördinator. Ik snoei hagen, zorg voor strak geknipte grasrandjes, maai slootkanten, maak velden bladvrij en snoei boomtakken. Klaar ben ik pas als iets helemaal naar mijn zin is. Dat levert mij een hoop voldoening op. Vooral als bezoekers zeggen dat ze onder de indruk zijn van onze faciliteiten. Daar doe ik het voor.”
Operatie
Twintig jaar geleden moest Van Kessel een operatie ondergaan, nadat er bij hem darmkanker was geconstateerd. Het bleek kwaadaardig, hij moest meteen geopereerd worden. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen; hij voelt zich gezond en hoeft nog maar een keer in de vijf jaar op nacontrole te komen. Hij fietst en wandelt veel, zelfs in bomen klimmen ten behoeve van snoeiwerk gaat nog moeiteloos.
Van Kessel: “Wat het leven mij heeft geleerd? Nooit opgeven en altijd doorzetten. We komen allemaal op het levenspad dingen tegen waar we geen zin in hebben. Of waarvan we denken: laat een ander dat maar doen. Bijt gewoon door die zure appel heen, alles komt uiteindelijk weer op zijn pootjes terecht. Zolang je maar positief blijft.”
Vrijwilliger bij KDO worden is vooral gezellig! Zie: kdo.nl/vrijwilligers.
Aad van Kessel: KDO’s stille kracht in het groen. Foto: aangeleverd.