Uithoorn – Wijkcentrum Bilderdijkhof in Uithoorn staat vrijdagavond 20 februari in het teken van verbinding. Een groep Turkse gezinnen organiseert daar een gezamenlijke iftar, de maaltijd waarmee moslims tijdens de Ramadan het vasten verbreken. Een van de initiatiefnemers is AliGüner, die inmiddels drie jaar met zijn vrouw en twee kinderen in Uithoorn woont. Inmiddels kent hij de straten, de speeltuintjes en de gezichten van de buurt, maar bovenal voelt hij een sterke verantwoordelijkheid: bijdragen aan een Uithoorn waar mensen elkaar zien. Niet alleen op straat, maar ook als buren, in de ware betekenis van het woord. Zijn doel: buren bij elkaar brengen, onbekenden met elkaar laten praten en laten zien dat samen eten vaak de eerste stap is naar samen leven.

Elkaar ontmoeten
“We merken dat veel nieuwe families hier een nieuw leven opbouwen, net als wij drie jaar geleden”, opent Ali. “Integratie begint voor mij niet met regels of formulieren, maar met elkaar ontmoeten. Aan tafel gaan zitten, praten, lachen, luisteren. Daarom nodigen wij onze buurtgenoten uit. We willen dat mensen ervaren dat wij niet alleen in Uithoorn wonen, maar ook onderdeel willen zijn van de samenleving.”

De iftar is voor Ali een bijzonder moment. “Het is het breken van de vastenperiode, maar eigenlijk nog meer: het is een ritueel van saamhorigheid. In Turkije staat de deur tijdens Ramadan altijd open voor buren, vrienden, onbekenden. Dat gevoel willen we hier ook laten ontstaan. Iedereen wil ergens thuishoren. Dat geldt voor ons allemaal.”

Solidariteit
Ali spreek veel over buren. Wat is volgens hem een buur? “Buren zijn meer dan mensen die toevallig dezelfde straat delen. Ze vormen vaak de meest directe sociale kring in het dagelijks leven. Buren kunnen elkaar helpen, vertrouwen geven, en soms zelfs eenzaamheid verzachten. In een gezonde buurt is er solidariteit, empathie en betrokkenheid. Dat is de basis voor een samenleving waarin mensen zich veilig en gezien voelen.”

Toch hoor je vaak dat buren elkaar steeds minder kennen. Ali: “Klopt. We leven in een tijd waarin mensen wel muren delen, maar elkaar niet meer ontmoeten. Sommigen groeten niet eens. Soms weten we niet wie er naast ons woont, of iemand zich eenzaam voelt, of iemand worstelt. Denk aan de buurman die je al weken niet hebt gezien. De oudere buurvrouw met kinderen ver weg. De nieuwkomer die de taal nog niet spreekt en daardoor niet durft te praten.”

‘Mensen worden personen’
Hij valt even stil en vervolgt dan: “Het is niet altijd angst. Vaak is het simpelweg afstand. En afstand wordt groter als je nooit de eerste stap zet.” En die eerste stap is volgens Ali belangrijk: “De samenleving begint bij de voordeur. Verbondenheid ontstaat niet in abstracte plannen, maar in kleine daden: een groet, een gesprek, een kop thee. En soms een gezamenlijke maaltijd. Als wij onze buren leren kennen, verdwijnen vooroordelen vanzelf. Mensen worden dan opeens geen categorieën meer, maar personen. Ik denk dat Uithoorn daar klaar voor is. Ik hoop dat mensen even stilstaan en eerlijk naar zichzelf kijken. Ken je de buurvrouw die alleen woont? Weet je wie er ziek is, wie er rouwt, wie er nieuw is? En ben je echt bang voor Ali, Mehmet of Mohammed, of ken je hen gewoon niet goed genoeg? Soms hoeft er maar één deur open te gaan om iemand zich minder alleen te laten voelen.”

Warm welkom
Ali hoopt, dat de iftar oplevert, dat mensen met een goed gevoel naar huis gaan. “Zo van, hé, ik heb nieuwe mensen leren kennen. Dat er gesprekken ontstaan. Dat iemand voortaan even zwaait of vraagt hoe het gaat. Dat is al genoeg. Want soms is de buur die het dichtst bij je staat waardevoller dan een vriend die ver weg woont.”

De iftar is open voor alle bewoners uit de omgeving. De organiserende gezinnen zorgen voor eten, sfeer en een warm welkom. Het enige dat bezoekers hoeven mee te nemen, is nieuwsgierigheid en misschien de wens om een onbekende een beetje minder onbekend te maken. De boodschap van Ali is zacht en helder: verbinding begint bij de voordeur. “Vooroordelen verdwijnen zodra mensen met elkaar praten. Wantrouwen smelt als iemand merkt dat de ‘vreemde buur’ dezelfde dromen heeft als ieder ander: een veilige buurt, een toekomst voor de kinderen, een plek om thuis te zijn.”

Ali Güner: “Wij willen niet alleen wonen in Uithoorn, maar er ook écht bij horen.” Foto: aangeleverd.’