De Ronde Venen/Wilnis – Verleden week dinsdag rond 15.30 uur heerste er een opvallende stilte bij De Willisstee in Wilnis. De deuren staan nog open, maar van verhuizers of werklieden is geen spoor te bekennen. Het ooit bruisende ontmoetingscentrum oogt verlaten en wacht op de volgende fase: de sloop.

Voor veel inwoners van Wilnis is het besef inmiddels ingedaald, dat De Willisstee niet meer terugkomt. Voordat de afbraak begint en plaatsmaakt voor nieuwbouw kregen (oud)bezoekers de gelegenheid om een laatste boodschap achter te laten. De muren veranderden in een kleurrijk herinneringsboek vol namen, spreuken en persoonlijke boodschappen. Tussen de vele teksten springen enkele boodschappen direct in het oog.

‘Arwin en Simone bedankt’, een eerbetoon aan de twee mensen die zich jarenlang met hart en ziel inzetten voor de activiteiten. Verder zijn er persoonlijke herinneringen zoals ‘Rinus leren kennen, 45 jaar geleden’, maar ook teksten als ‘The Final Countdown’, ‘Nog eentje dan’, ‘We gaan deze plek missen’, ‘Tjitze Hesselius’, ‘Zondag Disco Duck’ en ‘Wil-(w)e-stee?’. 

Het zijn stuk voor stuk woorden die laten zien hoeveel betekenis het gebouw voor de gemeenschap heeft gehad. De Willisstee was jarenlang veel meer dan… Het was een plek waar mensen elkaar ontmoetten, vriendschappen ontstonden en talloze activiteiten werden georganiseerd. Juist daarom raakt het afscheid veel inwoners.

Toch zal menig inwoner van Wilnis en De Ronde Venen in stilte een traantje wegpinken bij het definitieve afscheid van een plek die voor velen een tweede thuis was. Gelukkig blijven de herinneringen bewaard. En zoals zo vaak wordt gezegd: gelukkig hebben we de foto’s nog.

Op de foto: Afscheid vol muurherinneringen.  Foto: Wilco de Vries.