Column: ‘Donald denkt door’

Dank, dank, dank, winterse helden van de weg

Door Donald Esser.

Ze deden en ze doen het. De afgelopen dagen, nacht na nacht. Terwijl wij liggen te dromen van tropische stranden of een nieuwe Netflix-serie, kruipen zij voor dag en dauw in hun cabine. Nachtelijke uren maken zij, de mannen en vrouwen in de sneeuwschuivers. De stille nachtelijke anonieme helden van het wegdek. Geen glamour, geen applaus, geen Instagram of Facebook berichten. Alleen pekel, kou, donkerte en een dashboard dat meer knoppen heeft dan een Boeing.
En wat krijgen ze ervoor terug? Een dankbare samenleving? Een warm applaus? Nee hoor. Ze krijgen Audi’s en BMW’s die op glad bevroren wegen als dombo’s met 100 km per uur voorbijrazen, alsof de A2 en de provinciale wegen in Uithoorn en De Ronde Venen – lees: N201 – een Formule 1-circuit is. En dan die oude VW’s, vooral de Golf 4-tjes, volgepakt met jonge gasten met omgekeerde petjes en een keihard knallende Spotify-lijst muziek. Want hé, waarom zou je respect tonen voor iemand die voorkomt, dat jij in de sloot of tegen een boom belandt?
Het mooiste moment? Dat hoopvolle, bijna poëtische scenario waarin zo’n haastige ‘held ‘– hoe krankzinnig kun je zijn – na het inhalen van een strooiwagen op de N201 een bocht neemt alsof hij Max Verstappen is. Ik reed er na een interview in De Kwakel toevallig achter. Een pirouette op de ijsplaat van het wegdek. Een bumper die kennismaakt met een lantaarnpaal.
Karma, maar dan met pekel. Stiekem even genieten! Eigen schuld, dikke bult.
Laten we eerlijk zijn: zonder die mannen en vrouwen in hun kolossale voertuigen zouden wij allemaal niet naar het werk kunnen. Code geel, code oranje, maar als je toch de weg op moet en niet kan thuiswerken zijn zij mijn helden.
Zonder onze nachtelijke helden zouden De Ronde Venen en Uithoorn veranderen in een soort Elfstedentocht, maar dan met leaseauto’s en een hoop schadeformulieren. Toch blijven mijn helden onzichtbaar. Geen talkshow, geen lintje van de burgemeester. Alleen een thermoskan lauwe koffie en een radio die kraakt.
Dus, bij deze: dank, dank, dank, helden van ons asfalt. Blijf strooien, blijf schuiven, blijf ons redden van onze eigen domheid. En aan alle haastige Audi- en BWM-rijders: als je per se wilt racen, doe het op Zandvoort. Daar ligt geen pekel en vlieg daar maar lekker uit de bocht.
En voor wie denkt dat winterbanden voor mietjes zijn: gefeliciteerd, jij bent de reden dat verzekeringsmaatschappijen champagne drinken in januari.