Door Janna van Zon

Aalsmeer – Zingen en dansen rond het kampvuur, een boomhut bouwen voor de zonen waar weer later de kleinkinderen veel plezier aan beleven, de bridge-drives, het oprichten van de Poelclub, de fietsclub en de kaartspel avondjes met vrienden. Als Willy Eveleens iets duidelijk weet te maken is het wel hoe waardevol het Poeleiland in haar leven en dat van haar zonen Jochem en Arno en kleinkinderen Rick, Evie en Fine is. Ook de vrienden en familie beleven met elkaar de mooiste avonturen op deze Poelparel. “De eilanden zorgen voor een grote saamhorigheid”, beweert zij stellig. Nog steeds is het één groot feest op het eiland waar hard gewerkt wordt om de schoonheid van dit unieke gebied te behouden.

Gluren naar de natuur

Het begint allemaal in 1987 met het ‘Bonkie’ van ome Wim Spaargaren, een voormalig seringenkweker. Er worden mooie avonturen beleefd die prachtige verhalen opleveren “Gluren naar de natuur”, noemt Willy het. Het wordt echter nog mooier wanneer er een eigen eiland kan worden aangeschaft. Aan de keukentafel van het Huiskamermuseum luister ik ademloos naar de mooie verhalen vanuit het verleden en naar de belevenissen van nu. Als een rasechte Aalsmeerse met een uitgebreide familie, “Mijn opa was een visser en viste bij het Fort onder andere op snoekbaar”, en de vele vrienden lijkt het een onderonsje te worden tussen Bob en Willy. Beiden genieten ervan. Het is duidelijk; De Poel maakt onderdeel uit van hun DNA. Hoe mooi is het dat je de kleinkinderen de kans kan geven groot te groeien met de geheimen van de natuur? Inmiddels hebben zij alweer de leeftijd bereikt dat zij zelf met hun eigen bootje naar het eiland komen. Ook voor hen blijft het een favoriete plek. Het is een herhaling van de geschiedenis; de derde generatie volgt als vanzelfsprekend de tweede en eerste generatie op. Na werk of school de rubber laarzen aan, achter de kruiwagen en meehelpen met snoeien, zaaien, planten, baggeren en wat er allemaal nog meer bij komt kijken. De zelf geplante boompjes van eerst zorgen nu voor schaduw. Het volgen van de jaargetijden zijn boeiende lessen die nooit vervelen en zorgen altijd voor verrassingen. 

“Het eiland is mijn vakantie”

“Ik heb mijn leven lang heel hard gewerkt zes dagen per week, wanneer ik zaterdagmiddag klaar was, dan lag de boot al klaar en dat was het snel naar het eiland varen om heerlijk te kunnen uitblazen. Nog steeds hoef ik niet op vakantie, het eiland dat is mijn vakantie”, aldus Willy. Met haar zijn er vele ‘bezige bijen’ zoals je de eilandverblijvers gerust mag noemen. Tijd en ook financiën zijn nodig om van het eiland een aards paradijs te maken. Het is hun levenswijze geworden. De recent aangebrachte beschoeiing is een mooi bewijs. Het voorbij varende publiek ziet nu het prachtige groen dat de ogen streelt.  Waar nog de rust heerst en je het kabbelen van het water hoort. Het eiland is voor Willy en haar grote aanhang van familie en vrienden een grote inspiratiebron. De vele creatieve activiteiten zorgen voor blije mensen en een grote saamhorigheid.  Het eiland van ‘de zingende familie’ voor haar een geuzennaam geworden. 

Foto: Er zijn vast al vele avonturen beleefd in de boomhut of het eiland van Willy. Foto: Bob van den Heuvel