Vuurwerk in je kop
Door Donald Esser.
Er zijn van die momenten waarop je als voetballiefhebber even stil wordt. Niet omdat je zo onder de indruk bent van een prachtige goal, een geweldige passeeractie of een keeper die een bal uit de kruising ranselt. Nee, omdat een stel benevelde geesten heeft besloten dat een voetbalstadion blijkbaar ook een lanceerbasis voor vuurwerk moet zijn.
SC Cambuur tegen Feyenoord, afgelopen weekend. Mooie wedstrijd, volle tribunes, Feyenoord-supporters die hun club achternareizen. Voetbal zoals voetbal bedoeld is. En dan, na een minuut of twaalf, gaat het mis. Vanuit het Feyenoord-vak wordt vuurwerk afgestoken en richting het veld en omliggende tribunes geschoten. Vijf supporters raken gewond. Brandwonden, oogletsel en gehoorschade. De wedstrijd wordt stilgelegd.
Je vraagt je dan toch af: hoe dan?
Hoe krijgt iemand zo’n vuurwerkpakket überhaupt het stadion binnen? Ik heb ooit geprobeerd een flesje water mee naar binnen te nemen en kreeg het gevoel alsof ik een grenscontrole op Schiphol moest doorstaan. Maar kennelijk bestaan er ergens geheime VIP-ingangen voor vuurpijlen.
Als Ajaxsupporter moet ik bij dit soort incidenten onwillekeurig terugdenken aan 1989. Het beruchte staafincident in het toenmalige De Meer. Een ijzeren staaf vloog het veld op en raakte Austria Wien-doelman Franz Wohlfahrt. Ajax werd voor een jaar Europees uitgesloten en moest daarna bovendien Europese thuiswedstrijden op flinke afstand van Amsterdam spelen. Een paar seconden krankzinnigheid en een hele club kon de rekening betalen. Wat gaan we nu doen?
De overgrote meerderheid van de supporters is namelijk gewoon normaal. Die zingen, springen, schelden op de scheidsrechter, lachen om de buurman en gaan na afloop met een schorre stem naar huis. Soms wat bier, soms iets te veel bier, maar doorgaans gewoon mensen die van voetbal houden.
Maar dan heb je die kleine categorie, die blijkbaar denkt dat supporter zijn betekent dat je vooral moet bewijzen hoe weinig verstand je hebt. Ja, dat van een Neanderthaler. Voor hen is een stadion geen plek om voetbal te kijken, maar een podium om zichzelf te presenteren. Liefst met zoveel mogelijk rook, knallen en gevaar. Dat ze daarmee mensen naast zich kunnen verwonden, lijkt onderdeel van de lol.
Een vuurwerkbom is geen clubliefde. Een vuurpijl is geen sfeeractie. En iemand met oog- of gehoorschade naar huis sturen is al helemaal geen overwinning. Dus jongens, steek dat vuurwerk lekker buiten af. Bij voorkeur in je eigen achtertuin. Dan houden we het voetbal gewoon waar het hoort: op het veld.
Dat blijkt soms al spectaculair genoeg.