De Ronde Venen – Wie over de parallelweg langs de A2 rijdt, Vinkenkade richting Abcoude of omgekeerd, verwacht vooral asfalt, haast en ronkende motoren. Maar deze lente verrast de weg met iets totaal anders. Langs het grijs van de snelweg ontvouwt zich een zee van bloemen: geel, paars, wit en roze, alsof iemand met een gulle hand verf heeft uitgestrooid. De zon staat hoog en laat de bloemblaadjes glanzen, terwijl bijen onverstoorbaar hun ronde doen. Auto’s razen voorbij, maar hier, op ooghoogte van de bloemen, lijkt de tijd even stil te staan. Fietsers minderen vaart, wandelaars blijven staan. Zelfs forenzen gunnen zich een blik naar rechts; een korte ontsnapping aan agenda’s en deadlines. Het is een stille herinnering dat schoonheid zich niet laat tegenhouden door hectiek of beton. Soms groeit hoop gewoon langs de weg. En bloeit ze uitbundig, juist daar waar je haar niet verwacht.

Op de foto: Waar de lente het asfalt verslaat.  Foto: aangeleverd.